مریم جشن‌پور از ورزشکاران ملی‌پوش کشور در رشته تیروکمان در گفت‌وگو با خبرنگار شانا با اشاره به اینکه از ۱۱سالگی ورزش تیروکمان را به‌صورت جدی آغاز کرده است، گفت: اول دبستان که بودم انیمیشنی با نام «دلیر» را دیدم که شخصیت اصلی این انیمیشن دختری بود که با استفاده از تیروکمان مبارزه می‌کرد. با دیدن این انیمیشن به رشته تیروکمان علاقه‌مند شدم، البته در آن زمان، همه تعریف من از تیروکمان تنها یک سلاح دفاعی بود.
وی ادامه داد: همین علاقه سبب شد در خانه با چوب برای خودم تیروکمان درست کنم و دیوار و دیگر اشیای خانه را هدف قرار دهم، تا اینکه مادرم گفت بهتر است کلاس تیروکمان ثبت‌نام کنم تا کمتر به خانه آسیب بزنم. بعد از اینکه در کلاس ثبت‌نام کردم تازه فهمیدم که این رشته ورزشی کاملاً با تصورات من متفاوت است.
این ورزشکار که فرزند حسین جشن‌پور از همکاران شرکت ملی نفت است، بیان کرد: در این رشته نکته جذاب برای من این است که تیروکمان یک ورزش تیمی نیست و وقتی ورزشکار پشت خط قرار می‌گیرد تنها خودش است که می‌تواند به موفقیت دست یابد. درواقع ورزشی است که در آن حق کسی ضایع نمی‌شود. می‌توان گفت اولین چیزی که در این ورزش یاد گرفتم این بود که رقیب اصلی من در این ورزش فقط خودم هستم.
جشن‌پور درباره حمایت والدینش برای موفقیت در این رشته توضیح داد: واقعیت این است که پدر و مادرم هردو روی این مسئله تمرکز داشتند که در هر کاری که انجام می‌دهم موفق باشم و تمام تلاش خود را برای رسیدن به آن انجام دهم. خوشبختانه آن‌ها به من برای بهترین انتخاب از نگاه خودم آزادی عمل داده بودند.
وی در پاسخ به این پرسش که از چه زمانی متوجه شد بهترین انتخاب در ورزش را داشته است، بیان کرد: نزدیک به پنج سال است که تیروکمان را به‌صورت حرفهای دنبال می‌کنم و تا پیش از آن حضور در کلاس‌های تیراندازی برای من جنبه تفریحی داشت. بعد از اینکه تصمیم گرفتم این رشته را به‌صورت حرفهای دنبال کنم، فهمیدم به دست آوردن هر چیزی در این دنیا زحمت دارد و اگر قرار باشد در یک رشته ورزشی به موفقیت برسم، باید در آن مسیر تلاش کنم.
این ورزشکار گفت: به این آگاهی رسیدم که بخش کوچکی از مسیر رسیدن به موفقیت استعداد است و همه‌چیز به تلاش و علاقه خودم بستگی دارد، به همین دلیل هر رشته ورزشی دیگری که انتخاب کنیم، با تلاش و پشتکار می‌توانیم در آن به موفقیت برسیم.
جشن‌پور توضیح داد: البته ابتدای فعالیت حرفهای پایین‌ترین نتیجه‌ها همیشه برای من بود، اما بعد تصمیم گرفتم به‌جای نگرانی برای کسب نتیجه بهتر، از این ورزش لذت ببرم و درست همان زمان بود که توانستم در این رشته به موفقیت برسم.
وی تأکید کرد: دو سال پیش برای انتخابی تیم ملی بزرگسالان دعوت شدم که نتوانستم به تیم ملی راه پیدا کنم، اما سال گذشته با حضور در اردوی انتخابی تیم ملی نوجوانان موفق به عضویت در تیم ملی برای حضور در مسابقات چین تایپه شدم که متأسفانه به دلیل جنگ نتوانستیم در این مسابقات شرکت کنیم.
این ورزشکار درباره هدف نهایی خود در دنیای ورزش گفت: هدف من این است که بتوانم تلاش بیشتری در تیراندازی با تیروکمان داشته باشم تا بتوانم به موفقیت‌های ملی و بین‌المللی بیشتری دست یابم.
منبع: شانا
