به گزارش شانا به نقل از مهر، واقعیت این است که مدیریت تأمین گاز برای مصارف خانگی، صنایع، نیروگاه‌ها و مجتمع‌های پتروشیمی با توجه به کمبود روزانه بیش از ۳۰۰ میلیون مترمکعبی گاز در سال جاری و در پی آسیب برخی از مجتمع‌های گازی پارس جنوبی در جنگ اخیر، مستلزم هماهنگی و هم‌افزایی بخش‌های مختلف صنعت نفت در حوزه‌های بالادستی و پایین‌دستی است.
مدیریت روند بازسازی پالایشگاه‌های آسیب‌دیده و سرعت‌دادن به آن برای جبران بخشی از کسری گاز امسال با بسیج امکانات مالی و فنی و مهندسی صنعت نفت، تسریع در به نتیجه رساندن طرح‌های توسعه‌ای تولید و عرضه گاز در میدان‌های دیگر، تأمین و توزیع سوخت مایع برای نیروگاه‌ها و صنایع و اجرای طرح‌های ضربتی برای کاهش مخاطرات ناشی از قطعی یا کاهش فشار گاز، از کارهای ویژه و مهم در این شرایط خطیر است که اجرای دقیق و بهینه آن در گرو حضور فردی باتجربه، آشنا، باسابقه و دارای اعتبار در بدنه صنعت نفت است.
به‌طور طبیعی، با کناره‌گیری وزیر پیشین نفت، تحرکات گسترده برای جایگزینی او در همه سطوح و جریان‌های سیاسی آغاز شده؛ اما لازم است دولت بدون هیاهوی سیاسی و با در نظر گرفتن شرایط خطیر کشور و ماه‌های پیش‌رو و با توجه به چالش‌ها و مسائل متنابهی که صنعت نفت در سال‌های اخیر و سال‌های آینده، متأثر از اوضاع سیاسی و امنیتی با آن‌ها روبه‌روست، از انتخاب و معرفی فردی خارج از صنعت نفت و ناآشنا به این صنعت خودداری کند و ریسک آزمون و خطا در این شرایط را نپذیرد و اجازه دهد ثبات مدیریتی صنعت نفت برای گذار از این شرایط حساس با کمترین هزینه، تداوم یابد.
بدون تردید و با ملاحظه موارد یادشده، وزیر آینده نفت باید مدیری عملیاتی، فنی و راهبردی از درون صنعت نفت باشد؛ مدیری که نیازی به راستی‌آزمایی و آشکارشدن توانمندی‌های خود نداشته باشد و در عمل کارایی، کارآمدی و درجه بالای اعتبار را در سطوح مختلف صنعت نفت به اثبات رسانده باشد.
منبع: شانا
